Ο Φουρνές είναι ημιορεινός οικισμός του Δ.Μουσούρων με 663 κατοίκους (απογραφή 2001). Βρίσκεται σε υψόμετρο 100 μέτρων, στους πρόποδες των Λευκών Ορέων και σε απόσταση 16 χιλιομέτρων από την πόλη των Χανίων.

Αναφέρεται από τον Ενετό Καστροφύλακα κατά το έτος 1583, από το Βασιλικάτα (Μνημεία Κρητ. Ιστορίας V, σ.138) το 1630 και από τον Anton Trivan (Varie Cose di Candia κ.λ.π σ. ΙΙΙ του χειρόγραφου της Bibliotheque Nationale, Paris) ως Furnea.

Σύμφωνα με τον Σπανάκη Στ. (Πόλεις και χωριά της Κρήτης, 1991): “Βρίσκεται στο μυχό της κατάρρυτης κοιλάδας του Κερίτη, στη δεξιά όχθη, πνιγμένο μέσα στο πράσινο πλαίσιο του, από τις πορτοκαλιές. «Είναι το θαύμα της καρδιάς και η καρδιά του θαύματος», είπε κάποιος επισκέπτης. Την άνοιξη που ανθίζουν οι πορτοκαλιές, μέσα στα καταπράσινα φυλλώματα των, χρυσίζουν ακόμη τα πορτοκάλια, πλαισιωμένα με κατάλευκα άνθη, που σκορπίζουν το εξαίσιο άρωμα τους στο περιβάλλον. Είναι μία σπάνια εικόνα, μυρωμένη, που ικανοποιεί όλες τις αισθήσεις”.

Ο Φουρνές είναι ένα από τα “πορτοκαλοχώρια” της περιοχής με μεγάλη παραγωγή εσπεριδοειδών (πορτοκάλια, μανταρίνια, λεμόνια). Σημαντική είναι η παραγωγή ελαιολάδου, και άλλων αγροτικών προϊόντων όπως πατάτες, ντομάτες, μελιντζάνες, καρπούζια, πεπόνια, καρύδια, αβοκάντο, μέλι κ.α.

Λειτουργούν έξι (6) συσκευαστήρια εσπεριδοειδών, ένα (1) ελαιουργείο, ένας (1) παραδοσιακός αποστακτήρας (καζάνι) για την παραγωγή τσικουδιάς.

Υπάρχουν καφενεία, παντοπωλεία, αρτοποιεία και άλλες εμπορικές επιχειρήσεις που φανερώνουν την ζωντάνια του οικισμού και τη δυνατότητα να συγκρατεί τους κατοίκους του.

Κάθε Πρωτομαγιά διοργανώνεται από τους κατοίκους και τον τοπικό σύλλογο “η γιορτή του ανθόνερου” με τη συμμετοχή του ντόπιου πληθυσμού αλλά και των κατοίκων του ευρύτερου χώρου. Κατά την γιορτή γίνεται απόσταξη ανθόνερου από άνθη εσπεριδοειδών και προσφέρονται τοπικά εδέσματα.

Στον οικισμό βρίσκονται 4 εκκλησίες από τις οποίες ο Αγ. Παντελεήμων και ο Αγ. Γεώργιος υπάρχουν από την εποχή της τουρκοκρατίας.

Στο λόφο σώζονται τα κατάλοιπα από έναν μικρό πύργο της οθωμανικής εποχής (Κουλέ ή Βίγλα).

Στην Βόρεια άκρη της λοφοσειράς που χωρίζει τον Φουρνέ Κυδωνίας από το φαράγγι του Θερίσσου και πάνω από το χωριό Μυλωνιανά, βρίσκεται η τοποθεσία Οχυρός Σπήλιος και το ιστορικό σπήλαιο Χυρόσπηλιος ή Οχυροσπήλιος.

Η ονομασία αυτή προήλθε από τη θέση του σπηλαίου που αποτελεί ένα φυσικό οχυρό και παρατηρητήριο που ελέγχει το βορρά, τη δύση και την ανατολή, με θέα τους κάμπους του Φουρνέ, Αλικιανού, Κουφού, Βατολάκκου, Αγιάς και γενικότερα του ποταμού Κερίτη.

Η προσέγγιση στο σπήλαιο γίνεται από δύο πλευρές, από το Φουρνέ ή από τα Μυλωνιανά. Πρόκειται για ένα μικρό σπήλαιο, που η σημασία του οφείλεται περισσότερο στην ιστορικότητά του και λιγότερο στα φυσικά του χαρακτηριστικά.